Search

Graspop Metal Meeting 2016

‘Drasjpop’ omschrijft wel de weersomstandigheden en sfeer van deze Graspop editie. Ferme regenbuien, ontstoken voeten, bijna tot aan je knieën in de modder en verloren botten door het alternatieve drijfzand op de camping. De oorspronkelijke parking liep onder water, waardoor er alternatieve parkeerplaatsen werden voorzien verderop. Het aanschuiven in de lange rij om het blauw-zwart polsbandje was voor velen een tegenvaller alsook het opzetten van de tent. Veel delen van de campingweide waren afgezet voor kampeerders. Positief hieraan is wel dat de medewerkers oog hadden voor de veiligheid van de bezoekers. Er werd al vanaf dag 1 water weggepompt en dooreen de tijd kwamen extra boomschilfers op de wandelpaden terecht. Hoewel het iets langer duurde dan andere jaren kon iedereen toch zijn of haar tent opzetten al waren sommigen er aan voor de moeite en mistten ze de eerste bands die donderdag reeds op de Jupiler stage geprogrammeerd stonden.

In de press area kregen we de kans om enkele band te interviewen: Myrkur, Moonspell, Sixx:A.M., Legion Of The Damned, Shining en Wild Lies. Even meegeven dat indien er interesse is, ze binnenkort te lezen zijn bij ‘interviews’ (klik op de link om rechtstreeks naar het interview van de band te gaan). Hieronder kan je het verslag lezen dat aansluit bij onze live reportage op deze website.

Donderdag

DONDERDAG

Dit jaar mocht Reject The Sickness van start gaan op Graspop. Deze band trad eerder op via een GRIMM eventKnives To A Gunfight was ook van de partij, de leden speelden op de GRIMM Graspop pre-party. De surprise act was Trivium – zij speelden een set met een bloemlezing uit hun oudere nummers. Ondanks de regen die maar bleef komen speelden de bands voor een redelijk grote groep fans die het weer trotseerden.

Nadien werd de festivalweide verkend. Op de Metal Market waren er twee zaken opvallend: de kramen hadden genoeg gummilaarzen beschikbaar voor de ‘verzopen’ festivalgangers en er werden drank hoorns verkocht (een contradictie met de informatie van de organisatie dat hoorns niet toegelaten werden op de festivalweide) blijkbaar waren deze wel toegelaten op de weide zolang ze leeg waren. Graspop kreeg de voorbije jaren veel kritiek omwille van het feit dat er in tegenstelling tot andere festivals enkel fastfood werd aangeboden, dit jaar werd er echter een aparte zone voorzien met hippe foodtrucks. Het aanbod was erg gevarieerd: fish and chips, spareribs, pizza gebakken op steenhoven etc. De kleine locatie met gezonder en relatief goedkoop eten had elk moment volk en de commentaren waren positief.

De afterparty was goed gevuld voor de eerste avond. Het thema hier was een top 50. Uiteraard werd er niet afgesloten nummer één en ging het feest gewoon door tot de eerste zonnestralen en de feestgangers hun tent opzochten terwijl de eerste vroege vogels reeds uit hun tent kropen.

Vrijdag

VRIJDAG

Ja! Vandaag was de toegang naar de main stages ge-opend! De consumpties aan de halve liter tent waren ingezet, de ‘dag-gangers’ mengden zich tussen de weekend bezoekers en de eerste officiële dag kon beginnen. Velen konden het niet opbrengen om reeds om 11.30u op de weide te staan om de eerste bands te aanschouwen. Toch raakten de Marquee, Dome, Jupiler stage en de weide voor de Mainstage goed gevuld. Eén van de eerste bands die aantrad, Myrkur, was voor velen meteen ook al de eerste revelatie van het weekend. Vriend en vijand moesten toegeven dat het ex-topmodel Amalie Bruun meer is dan enkel een mooi gezicht. De strakke en atmosferische set met een zeer goed geluid hebben er voor gezorgd dat ze er in één klap een grote groep fans bij had.

De rest van de dag traden er nog veel andere bands aan die de extremere hoeken van de metalscene opzoeken zoals  Arcturus, Dark Funeral, Carach Angren en Fleshgod Apocalypse. De Mainstage stond zoals elk jaar in het teken van de iets toegankelijkere en bekendere bands. Het duurde even voor de sfeer er in kwam te zitten op de mainstage maar van zodra Heaven Shall Burn nog maar een voet op het podium had gezet barstte de ene moshpit na de andere los en kon niemand nog blijven stil staan, de obligatoire wall of death op Lady Godiva kon dan ook niet uitblijven. Daarna was er geen houden meer aan er rolde de ene band na de andere als een pletwals over het aanwezige publiek. Ook Amon Amarth gaf het beste van zichzelf door een spectaculaire show neer te zetten. Daarna zorgde Disturbed voor enkele verrassingen, zo vervoegden James Michael, Nikki Sixx en DJ Ashba van Sixx:A.M. de band voor een gastbijdrage tijdens de cover van Shout To The Devil (van Mötley Crüe). En geen enkele band kreeg ooit het graspoppubliek zo stil als tijdens The Sound of Silence.

De laatste drie bands die vrijdag de Mainstage onveilig maakten waren enkele vaste waarden die reeds verschillende keren Graspop hebben aangedaan in de laatste 21 jaar. Megadeth gaf het beste van zichzelf, op zich was het geen show die er echt tussenuit sprong maar wel een degelijke show die de trouwe fans zeker en vast kon bekoren. Toen kwam het moment waar iedereen naar uitkeek: het laatste optreden van Black Sabbath in België. Hoewel iedereen besefte dat dit de laatste keer zou zijn dat ze de founding fathers van de heavy metal konden aanschouwen was iedereen enthousiast. Het hele publiek liet zich meeslepen door de grootste hits die de band ooit opgenomen heeft. Ozzy, Tommi en Geezer bedankt voor de vele mooie jaren! Daarna was het de beurt aan King Diamond om de dag af te sluiten, zoals verwacht werd dit weer een enorm spektakel waarin de showman bij uitstek zich volledig uitleefde en het publiek op zijn eigen theatrale manier meesleurde in zijn horror wereld. Daarna droop het grootste deel steenvast af naar de afterparty in de Metaldome om nog stevig verder te feesten.

Zaterdag

ZATERDAG

De eerste blikken op het terrein op zaterdagmorgen maakten al meteen duidelijk dat de twee zware nachten reeds hun tol hadden geëist. Overal werden er kleine oogjes gespot en blikken die verraadden dat het idee aan bier of vast voedsel alleen al de maag deed keren bij sommigen. Toch weigerde men toe te geven aan de vermoeidheid en beet men stevig op de tanden om de weide ook deze dag goed te verkennen. Veel rust werd er ook niet gegund aan de festivalgangers, de eerste bands op de Mainstage waren dan ook Bliksem en Municipal Waste wiens snelle thrash iedereen brutaal wakker schudde. In de Marquee ging het er al iets rustiger aan toe met Secrets of the Moon die de aanwezigen de tijd gunden om rustig wakker te worden, het blijft echter steeds een vreemde ervaring om dergelijke gitzwarte bands overdag te zien spelen.

Ook de rest van de dag was het onmogelijk om ergens rustig de batterijen op te laden. Gojira, Killswitch Engage, Obituary, Pennywise, Slayer en nog veel meer gaven het beste van zichzelf en waar je ook maar keek zag je headbangers, moshpits en walls of death. Voor de mensen met een iets donkere smaak was de zaterdag de uitgelezen dag. Naast Secrets of the Moon speelden ook Paradise Lost, Kadavar, Ghost en Shining hun hymnes over de donkere kanten van het leven. Niklas Kvarforth, frontman van de Zweedse band Shining, ramde zijn aanhangers de gewoonlijke dosis zelfdestructieve composities door het strot. De geniale muzikanten, waaronder deze keer ook twee nieuwe leden, namen het publiek vanaf de eerste noot bij de keel en speelden een 40 minuten lange “no bullshit” set. Al was het niet duidelijk of Ghost het festival zou halen -door de strottenhoofdontsteking van Papa Emeritus III die de afgelopen weken al noodgedwongen enkele concerten heeft doen cancelen-, zette de band toch een goede, doch rustigere, show op poten. De Zweedse hardrockband, met invloeden uit heavy metal en doom metal, speelde publieksfavorieten als He is, waardoor de net iets meer ingetogen zangprestatie al snel was vergeten.

Ondanks de gigantische modderpoel dat de weide geworden was kregen The Dropkick Murphys iedereen aan het dansen met extreem vuile kleren en schoenen als gevolg, verschillende moeders zullen niet al te blij geweest zijn maandag… Aangenaam verrast waren we van Skindred: de reagga metal waarbij metalheads schudden met hun booty en de omstaanders een grappig zicht gaven. Om het toch even over de hype rond “Jani gaat op metalcruise” te hebben: hij was crowsurfend gespot tijdens het optreden van Skillet. Dat er reeds goed gefeest was op dit moment werd meteen duidelijk toen er uit verschillende taps geen druppel bier meer te persen was. Wat? Reeds 25.000 liter bier werd in de keelgaten gegoten. Gelukkig waren andere tenten nog voorzien van bier. Ondanks dit tekort aan bier lieten de fans zich niet uit hun lood slaan en bleven ze voluit doorgaan met de acts van Nightwish, Volbeat en Abbath. Deze laatste werd uiteindelijk toch goedgekeurd door de sceptische Immortal fans. Deze avond was het wel opvallend rustiger op de afterparty dan de voorbije twee dagen. Sommigen moesten tegen wil en dank toch hun bed iets vroeger opzoeken om de zondag heelhuids door te komen.

Zondag

ZONDAG

Zondag sloeg het weer eindelijk weer eens om en werd het hele festival met zon overgoten. Naar aloude Belgische traditie bestonden er weer geen gemiddelden en was iedereen aan het puffen en zuchten in hun zwarte outfits. Toch waren de festivalgangers blij dat ze op deze manier het festival toch op zijn minst met droge kleren konden afsluiten al bleef de modderpoel natuurlijk hardnekkig aanwezig. De Mainstage stond deze dag hoofdzakelijk in het teken van de grote klassiekers. Toch waren er deze dag ook heel wat minder bekende acts te ontdekken. De Jupiler stage bood deze dag voornamelijk onderdak aan verschillende hardcore acts zoals Thy Art Is Murder en We Came As Romans. De Marquee liep ook vandaag weer vol met bands die toch liever heilige huisjes omver beuken. Reeds vroeg op de dag betrad In The Woods… het podium, vele fans waren erg verrast toen deze band werd toegevoegd aan de line-up aangezien het allesbehalve een standaard band is voor dergelijke grote festivals. Toch wisten ze te overtuigen in een festivaltent in plaats van de gebruikelijke kleinere zalen. Hoewel de temperatuur ver boven de 25 graden steeg speelden de Finnen van Moonsorrow een ijzersterke set over het hoge noorden en ijskoude landschappen die op bepaalde momenten erg aanlokkelijk begonnen te klinken.

Het was reeds tien jaar geleden dat de Belgische Enthroned, één van de absolute overlevers van de eerste black metalgolf in ons land, nog eens op de GMM-affiche stond. De band wist een zeer overtuigende set neer te zetten met een razende en trommelvlies-verscheurende sound. De no nonsense setlist werd technisch zeer sterk uitgevoerd wat leidde tot een zeer voldane zwarte massa in de Marquee. Sacred Reich volgde hen op maar slaagde er niet in om het ruigere imago vol te houden aangezien zanger Phil Rind de show moest stilleggen omdat hij maar niet van zijn slappe lach afraakte. Het afsluiten van Graspop Metal Meeting werd reeds eerder aan Iron Maiden toevertrouwd. Geen enkele keer in deze vierdaagse stond de weide voor het hoofdpodium zo vol. Al duurde het, door onder andere een stukje muziek, een geanimeerd filmpje en vervolgens een instrumentale intro, even voor we Bruce op het toneel zagen verschijnen, het was van begin af aan recht in de roos. Het eerste zestal nummers van de show werden aan Maiden’s laatste album The Book Of Souls gewijd. Verder speelden de de NWOBHM iconen een goede mix van nieuwer materiaal, maar ook zeker ouder (of hoe zij het verwoorden: ‘legacy’). Waaronder Children of the Damned, Hallowed be thy Name, Powerslave en natuurlijk Fear of the Dark. Op een zeer menselijke toon werd met de recente terreuractiviteiten in het achterhoofd, de prachtige set stilaan afgerond met een toespraak van Dickinson: “Don’t try to kill every fucker on the planet. It’s just life, love, music and a couple of beers, carry on!”, gevolgd door de toepasselijke Blood Brothers en Wasted Years.

https://www.youtube.com/watch?v=dCvQO3PIfe4

Wie na de energieke Maiden-show nog zin had in een potje black metal kon zijn sompige combats naar de Marquee slepen voor de Polen van Behemoth. De tent werd op indrukwekkende wijze afgesloten door elk nummer van op hun laatste plaat The Satanist te brengen, aangevuld met ouder materiaal. Zowel visueel als muzikaal brachten de Polen een fijn staaltje theater. Een afsluiter van formaat! Na een spetterende show van Twisted Sister lokte een prachtig vuurwerk zelfs de meest frostbitten metalhead uit de marquee of biertent om toch maar even met een melige ‘ooouh’ naar de lucht te turen. Wie zin had in Hair Metal Extravaganza kon zich eerst aan de Jupiler-containers met de nodige 80’s make-up laten plamuren en zijn haardos laten creperen, om vervolgens totally glam in de Metal Dome te gaan meekelen. Met videoclips van onder andere Mötley Crüe, KISS, W.A.S.P., Alice Cooper, Steel Panther, Warrant, Cinderella enz. Op de achtergrond zat de sfeer er van de eerste noot al in! Een zeer mooie afsluiten van deze Graspop editie.

Maandag

MAANDAG

Toch veel treurende gezichten gezien bij het opkramen en vertrekken van de campeerders, ook al was er contentement om naar huis te gaan en de hygiëne op te krikken. Bij het inpakken hebben velen gerief op de camping laten liggen en staken hun tent in brand (zelfs met een gasfles doen ontploffen). Minder waren de medewerkers in de karren – ze reden letterlijk over de mensen hun voeten om het vertrek te spoeden. Het effectief vertrek ging gepaard met een lange autowacht aan de steenweg en regenbuien. Velen namen aan de straatkant pauze op hun campingstoel.

Samengevat
– De metalheads lieten zich niet kennen door de weersomstandigheden,
– Er werden stevige en goede optredens geleverd door de muzikanten/artiesten,
– De afterparty tent was steeds gevuld,
– Het was relatief rustig en stil op de camping,
– De editie was alom geslaagd.



Avatar
Jeroen
Jeroen

Managing the editorial team and writing for both GRIMM and Rock Tribune.